دریا

غروبگاهان هنگامی که سر شاخه های سرافراز درختان به نوازش نسیم سربن گوش یکدیگر می تهند صدای نجوای ماهیگیری که در پی صید ماهی چندروزی دردریا سرگردان است به گوش میرسد جلوتر میروم وشن های نرم ومطبوع ساحل را زیر پایم حس می کنم دریا سکوتی عجیب دارد صدای مرغان دریایی ارامش ساحل رابه هم میزند موج هایی از انتهای دریا به ساحل میرسند وصدف های جورواجور ریزو درشت رابه ساحل هدیه می دهند قرص خون رنگ و لرزان خورشید درافق دور دست دریا چشمک میزند ناگهان تیغ برق ازنیام ابر می جهد و درخشش رعدو برق چهره دریارا روشن می کند وسپس اسمان ارام میگرید و قطرات اشکش را به دریای بی کران پیشکش می کند